Soms hakt het erin.
Het gemis.
Het verdriet.
De angst.
De wanhoop.
Je lichaam wilt rust, maar je hoofd draait overuren.
Lukt niet om rust te nemen.
Niet omdat je niet wilt.
Maar omdat je te moe bent.
En als je te moe bent gaat je lichaam op overlevingsstand.
Krijg je te maken met nog meer gedachtes. Nog meer gevoelens. Nog meer sensaties in je lichaam.
Leg een hand op je hart. En zeg dat het oke is. Adem rustig en laat het zijn.
Oke om je rust niet te kunnen nemen.
Oke om je rust wel te nemen.
Je komt er wel.
Vermoeid, verdrietig, boos, bang.
Maar je komt er. Ookal ben je moe.
Je bent goed zoals je bent.
Je hoeft niks te veranderen.
Dat is van jezelf houden.
rouwvoorjou 
reageren mag altijd