Sommige dagen stop ik het weg.
Doe ik alsof ik het vergeet.
Alsof ik vergeet dat mijn mama gestorven is.
Of ik vergeet hoe ik haar heb zien liggen op haar laatste zieke dag.
Mensen zeggen je moet niks wegstoppen.
Maar soms is dat de enige optie.
Omdat het teveel kan zijn.
En je jezelf even moet beschermen.
En wanneer je wat rust hebt. Of meer ruimte.
Is het wel goed om het weer binnen te laten komen.
Soms mag je met een rondje eromheen pauze nemen.
Als je maar terug gaat.
Terug naar de mooie herrineringen.
Maar ook terug naar de diepe pijn.
Diepe gemis.
Want dat is rouw.
Liefde en pijn.
reageren mag altijd