De dag dat ik afscheid moest nemen.
De dag dat me hele leven veranderde.
Je kreeg kanker.
Het ging snel en het vloog voorbij.
3 maanden na de diagnose verliet jij de aarde.
Mijn mama.
~03~10~2025

Mijn mama was 61 geworden.
Mijn mama was lief en sterk.
Mijn mama was alles voor mij.
Mijn mama kon bot uit de hoek komen, ze had geen blad voor haar mond. (heb ik van haar denk ik dan maar hihi).
Mijn mama had ondanks alles rust gevonden en dat telde voor mij.

Maar nu 8 maanden later is het enorm leeg en huilt mijn innerlijk en volwassen kind elke dag. van schreeuwen tot dagen stil zijn. Als een woeste zee die onvoorspelbaar en overspoelbaar is.

En toch ben ik hier en adem ik. dat is het enige wat ik kan doen maar dit is het proces waar we allemaal doorheen gaan. op verschillende manieren. En alles is oke. Ook al voelt het niet oke.