Je voelt niks.
Het voelt leeg.
Je loopt in de mist.
Niet wetende waar het heen gaat.
Alles gaat langs je heen.
Niks doet ertoe.
Maar je blijft doorgaan.
Zonder antwoorden, zonder gevoel.
En soms moet dat zo even zijn.
Omdat het teveel is en te groot.
Geef het de tijd.
Hoe lang het ook duurt.
Verdoofd en leeg.
Zo is dat voor nu even.





reageren mag altijd